Görmek / Jose Saramago

Sisteme karşı yapılmış ciddi bir saldırı mı, yoksa olağan dışı yağan yağmurun olağan sonucu mu? Geç de olsa başlayan seçimin boş oylarla sonuçlanan trajikomik hikayesi... 

Belediye seçimine hazırlanan, adı bilinmeyen bir kentte, sandıklar hazırlanmış beklenirken, kovalardan dökülürcesine yağan yağmurla başlıyor romanımız. Sokaklar bomboş, oy kullanmaya gelen kimse yok, günün yarısı boş seçim sandıklarının başında umutla beklemekle geçiyor. Yağmur dinip de halk seçim bölgelerine gitmeye başladığında ise bu iş için zamanın oldukça daraldığı fark ediliyor. Yine de tüm olumsuz koşullara rağmen oy kullanma işlemi tamamlanıyor. İşte asıl kaos da bundan sonra başlıyor.

Oyların büyük çoğunluğu boş ne yazık ki! Bu beklenmedik durum, hükumetin sıkıyönetim ilanıyla sonuçlanıyor ve tabi, tahmin edileceği üzere, zihnimizi harekete geçirecek olaylar zinciri de başlamış oluyor.

HANİ KUŞLAR ÖZGÜRDÜ

Hani kuşlar özgürdü baba? Tarla kuşlarını gördüm yine Hazin tarla kuşlarını Yol kenarlarında Tarla kuşları,hüzünlü,yorgun ve aç... Hani kuşlar özgürdü baba?.. Yerdeki kuru ekmeği gagalayan kuş mu özgür Yavrusuna bir tas çorba kaynatabilen anne mi?  Hangisi daha özgür ki? Akşam evine ekmek götürebilen baba mı?... Hazin tarla kuşları,yol kenarında Çöplük yığınlarında Özgür tarla kuşları... Sokak kuşları,sokak çocukları… Aç,sahipsiz ve de yorgunlar Hangisi daha özgür baba? Hani kuşlar özgürdü? Bir kanat çırpışıyla, Hayaller ülkesine uçup giderlerdi hani? Hani yürek kocamandı baba? Dünya kocamandı hani? Öyleyse niye aç tarla kuşları? Yetmiyor mu büsbüyük dünyanın nimeti? Çocuklara artıran olmamış mı? Hani özgürdü kuşlar? Sokak çocukları da mı özgürdü yoksa? Çöpe atılan bir saatlik bebek, Yuvaya terk edilen minik bir yürek!. Sevgi yoksulu yalnız kalpler... Öteki sıcak evinde Çöpe atarken mi daha özgür  Kuruyan ekmeği Beriki çöpte yiyecek ararken mi?.. Söyle baba! Açın halini bilmeyen zavallı tok insan mı?.. Hangisi daha özgür? Söylesene Biz özgür müyüz baba? Çocuklar da özgür mü baba? Alin’nin pabuçları yırtık Su alıyormuş yağmurda Makarna yemekten beyni gelişmiyormuş Saman kafa diyorlar ona Bir de Pırtık Ali derlermiş  Okuldan sonra sokakta oynarken Üstü başı yırtıkmış zira Hep yarı çıplak Zaten ev de soğukmuş Yanmazmış sobaları Söyle Ali özgür mü baba? Tarla kuşları gibi Açken ve de yoksul Cılız ayak bilekleri çıplak Üşürken minik parmakları Düşleri bile yoksul... Söylesene O da özgür mü baba?

Deyimler ve Hikayeleri

Ateş Pahası

Kanuni Sultan Süleyman, bir gün avlanırken yağmura tutulup iliklerine kadar ıslanır. Öylesine üşümüştür ki, tir tir titrer ve yanındakilerle birlikte, ısınmak için önüne çıkan ilk kulübeye girer. Kendini tanıtmadan biraz ısınmak istediğini söyler.

Sizin İçin Seçtiklerim 6

Gerilim Romanları 1

Bir günah keçisi mi bulunmalı mutsuzluğa, gerilime, savaşlara? 

Gerilim, korku, polisiye romanları ve fantastik türler... 

Edebiyatın baş köşesinde olmasalar da her zaman belli bir okur kitlesine sahiptir bu tarz romanlar. Özellikle günümüzde genç okurların ilgi alanına giren türlerdir bunlar. Bazıları sadece korkutup gererken bazıları edebi değer açısından da okunmaya değer. Bunlar içinden rastgele seçtiğim bazılarını paylaşmak istiyorum. Çok çok beğendiklerimi de ayrıca belirtirim. Şimdilik kısa cümlelerle bu kitapları hatırlatmakla yetineceğim. 

Kütüphanemden seçkiler :

The Taking

Molly ve Nell sağanak yağmurla uyandıklarında, dünyanın sonunun geldiği hissine kapılırlar. Yaşadıkları kasabayı sular altında bırakan yağmur, aynı zamanda dış dünyayla olan bağlantıyı da koparır. Yaşantılarını büsbütün değiştirecek olan olaylar zinciri böyle puslu ve bol sulu bir günle başlar.

Söz ve Anlam Sanatları 3 / Teşhis ve İntak

Masal, fabl ve şiirlerde sıkça rastladığımız bu iki sanat çok sevilir. insan dışındaki varlık ve nesneler, edebi metinde kişileştirildiğinde teşhis, kişileştirilenler konuşturulduğunda da intak sanatı yapılmış olur. Özellikle hayvanların insan gibi davranması ve konuşması, bitkilerin hislerinin olması vb. durumlar edebi esere farklı bir sıcaklık katar. Sanırım sevilme ve sıkça kullanılma nedeni de budur.

23 Nisan

Çoğumuz için bayram coşkusu ilk okul sıralarında başlamıştır. Günler öncesinden hazırlıklar yapılır, sınıflar süslenirdi. Şiirler ezberlenir, en güzel giysiler hazırlanırdı o gün için. Bizim bayramımızdı ne de olsa, içimizde büyük bir sevinçle beklerdik o günü, ne hikmetse hep yağmur yağardı, bizim bayramımızda, özenle ıslanır, doyasıya mutlu olurduk. Gün sonunda yorgun, ıslak ama sevinçli girerdik yatağımıza. Bugün artık bir yetişkinim, yine bir çocuk bayramı arefesinde, biraz buruk içim. Kendimi bildim bileli heyecanlandığım çocuk bayramında, çocuklarım adına, ülkem adına biraz endişeliyim. Karanlık günlerden geçtiğimiz bu dönemde, bu toprakların umudu olan, bizlerin geleceği için mücadele etmiş olan büyüklerimize, ülkem adına mahcubiyet duyuyorum bugün. 

Karmen

Hep pusluydu hava, yağmaktan bıkmamıştı bir türlü... Güneş suratını asmış, sanki sonsuza kadar bir bulutun ardına saklanmıştı. Ne kadar küskün bu hava böyle, arada bir görsek bari kızılımsı ışığı, diyordu Gizem. Sırtlandı koca çantayı, bir elinde şemsiye, düştü yola. Arkadaşı Rüya'nın evi bir sokak ötedeydi, birlikte gideceklerdi, büyük bir sınav vardı bugün. Bir saat içinde kampüste olmalılardı. Rüya hızlı şoför, yetişirlerdi nasıl olsa. Koşar adımlarla Rüya'nın evine vardığında sırılsıklamdı, büyük mavi şemsiyeye rağmen.  

Yağmuru Beklerken / Tarık Buğra

Yağmuru beklemek, bereketi, hayatın devamını beklemek...

1929 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nde yaşanan büyük ekonomik buhran, o da yetmezmiş gibi bir de ciddi bir kuraklık tehlikesi... Kuruluş döneminin başlangıç sürecini bitiren Serbest Fırka denemesi...

Yağmurlar ve Topraklar / Necati Cumalı

Necati Cumalı Tütün Zamanı adıyla Zeliş, Yağmurlar ve Topraklar, Acı Tütün üçlemesini yazar. Ege yöresini anlatan bu romanları yazar, gerçekçi bir üslupla kaleme almıştır. Üçlemenin ikinci kitabı olan Yağmurlar ve Topraklar'da, aşkı, Anadolu'da görev yapan aydınların çilesini, tutucu köy halkını, yalnızlıkları işler. Bütün bunları anlatırken bir yandan da doğayla mücadele sergilenir romanda. 

Akşam

Akşam…

Her yerinden yara almış

Kanıyor güneşin elleri

Suya değdi umut

Vay benim yağmursuz bulutum!

Salkım söğütün dallarında

Akşam…

Çare

Bir şarkı yazdım 

Gecenin ıssızlığında

Yazıp yazıp yırttığım sayfalarda

Kıyılarda dolandım

Meleklere sordum kuytularda

Simsiyah aynalara baktım

Tekinsiz ruhlara...

Yok mu bir çare?

İntihar Tadı

Hep yağmur mu dökecek yaşlarını?

Peki ya güneş, o da ağlar mı?

Git Bulut

 Git 

Git bulut sıkıldım senden

Bana başka gökyüzü

Başka şiir getir

Hüzünlü olmasın sakın

Yağmur da istemem

Karatma çehreni

Sıkıldım senden

Eylül

Seviyorum Eylülü

Seviyorum eylülü

Yaşanmamış baharların tadı ağzımızda

Yine bir eylül akşamında

Gökten inen sağanak

Dante’yi mi hatırlatır İlahi Komedya’da

Sokak karanlık,evlerin kör lambaları tek tük

Arada salkım saçak uçuşan ağaç dalları

Kızgın eylül fırtınasında

Yalnızların sessiz çığlıkları

Cinnet Sancısı

Darmadağınık bir masa, etrafa kağıtlar saçılmış, yerlerde avuç dolusu anı ve bir kırık ayna… Boş bir yatak, çarşafsız, yastıksız … Yerde fırça saçlı bir kız yatıyor, kalbini söküp almış, avuçlarında tutuyor sımsıkı. Ve bir kedi yalanmakta mırıl mırıl, umarsız…

Ölüm her yerde, şeytansı bir sinsilik kokuyor odalar. Boş bardaklar, kirli çatallar ve acıyı yüklenmiş bir valiz, gitmeye hazır… Cellatsız, ecelsiz ölüm, suçu muamma olan meftanın yanında. Cinnet sancısı sarmış koridoru, sızım sızım…

Dışarıda yağmur kokusu…

Lacivert

Bir lacivert bulut geldi

Dün yine

Yükü ağır bir bulut

Ha yağdı ha yağacak

Arkadaş arıyormuş kendine

Gökte yan gelmiş yatarken

Sıkılmış  yalnızlıktan

Bir damla yaş indirdi ansızın

İçine çekti ışık hızıyla

Çaldı beni uzaklardan

Aldı lacivert koynuna

Bana Yalan Söylediler / Şiir

Bana Yalan Söylediler

Bana Yalan Söylediler

Küçük bir kızken bana yalan söylediler

Kalbin rengi kırmızı değilmiş meğer

Yıkılır acılar paldır küldür

Siyah bile ar duyar kendinden

Ankara / Fatih

Kavanoz Dipli Dünya / Deneme

      

 Kavanoz Dipli Dünya

 “ Bî_baht olanın bağına bir damlası düşmez

         Bârân yerine dürr ü güher yağsa semâdan”   

                                                                                      Ziya Paşa

Felek diye bir şey varmış, kimini döve döve sever, kimini pamuklara sararmış. Gökten yağmur yerine inci mercan da yağsa bahtsızın bahçesine damlası bile düşmezmiş.