Adam Asmaca

"Odandan çıkman gerekmez, masanda oturmaya devam et ve dinle... Dinleme bile, sadece bekle... Bekleme bile, gerçekten sakin ve yalnız ol. Dünya özgürce sunacaktir kendini sana... " Kafka

Evet, dünya özgürce sundu kendini hepimize. Sandık ki mutluluğu da sunacak gümüş tepside, yanlış anladık hayatı. Hayat bizimle "adam asmaca" oynuyormuş meğer. Şimdi sunduklarına dönüp baktım da... Yalan ve Talan... Bekliyorum yine de, öylesine, odamda, masamda, kağıt ve kalemle. Ve ölülerimle...

Aynalar

Gözgöze geldim kendimle, kırk parçaya böldüğüm aynada. Uzun zamandır ilk defa, ilk defa derinlerine baktım gözlerimin.  Kırık döküktü her şey...

- Yenilmeye hazır mısın? diye bir ses yükseldi içimden, yenilgiye hazırladın mı kendini?..

- Evet, hazırım, pes etmeyi de öğrendim ben.

İntihar Tadı

Hep yağmur mu dökecek yaşlarını?

Peki ya güneş, o da ağlar mı?

Göç

Ah, göç sürgünü ruhum!

Hani, bal tadındaydı ufuk?

Göç başladı

Derleyip can evindeki

Tüm kırık parçaları

Deve yüküyle umudu

Katarak kervanıma

Aya selam çakıp

Gidiyorum

Diyorlar ki...

Zaman

Diyorlar ki:

“Tedavi edemedi hiçbir yarayı zaman

Hiçbir kalp affetmedi kırıklığı.”