El İşi Diyarı

Mavi

Mavi kadar çok olsam

Kimileyin açık, gök mavisi

 Karanlık kimileyin, gece mavisi 

Mavi kadar kararsız

Ve de engin olsam

Işık, gök, deniz

Ve de umut kadar mavi

Bulutlar uçsa üstümde

Ve kuşlar...

Balıklar yüzse göğsümde

Deniz mavisi

Mavi gibi coşsam

Coştukça mavi dolsam

Bebek gözleri gibi

Süt mavisi

Hayata Tutun / Hobi

Mavi Dünyam

Koyver Gitsin

" Battı balık yan gider"

Oluruna bırakmalı bazen, bazı şeyleri. Ne yaparsak yapalım olmuyorsa, umutlar tükenmişse artık gelişine, gidişine... Olan olduysa, çabalar nihayetsizse koyver gitsin be!..

İzmir'in Taze Yüzü

Bu ülkede görülecek o kadar çok yer var ki, saymakla bitmez. Buraların hemen hepsi tarih ve kültür kokuyor, doğal güzelliği de cabası. Ama pek çoğu henüz yeterince ilgi görmemiş durumda. Bazıları için, iyi ki yeterince keşfedilmemiş diyorum, zira keşfettikçe yığınların kirlettiği yerler haline getiriyoruz. Ne yazık ki!..

İzmir'i hepiniz bilirsiniz, Türkiye'nin incisi İzmir'i... Türkiye'nin büyük kültür ve turizm kaynağı İzmir'imizin Çandarlı beldesiniyse bilmeyen çoktur. İşte henüz insan akınına uğramayan, yani yeterince bozup kirletemediğimiz yerlerden biridir Çandarlı. 

Bu Balık Ölür

Kuma labirent çizdi çocuk

Kendini de gömdü içine

Elinde bir kova su

Ve susamış koca bir balık

Kolayca kayboluverdi 

Yuttu aniden dar koridorlar

Çıkışı yapmayı unutmuş gibi

Döndü durdu pes etmeden

Kayboldu kendini bilmeden

Kum doldu gözlerine

Yüreği ezildi

Ya denize ulaşamazsa?..

Yıldız değdi kirpiklerine

Güneş ayı, ay bulutu kovaladı

Gündüzlerce, gecelerce

Susadı balık, seslendi kuma

" Susuz yaşayamam ki ben."

Yaşlar aktı gökyüzünden

Doldurdu kovayı bir çırpıda

Nefeslensin biraz daha

Az kaldı suya

Deniz az ötede duruyor ya

Korktu çocuk, daldı sonra

Derin uykulara, anmadan hiç suyu

Ve hiçbir şey düşünmeden

Kendi elleriyle çizdiği dolambaç

Yuttu onu derin boşluğunda

Ya çıkmalı bitimsiz bulmacadan

Ya içine çekmeli deniz

Bu balık ölmeden

Ateş saçan minik can 

Pul pul erimeden

Bir ses duydu, rüya mı bu

İçi bağırdı sonra

"O su buraya gelene kadar 

Bu balık ölecek"

Güneşin narin parmakları

Okşadı kum tanelerini

Bir yol açtı dolambaçta

Ki suya değsin ayakları...

İçimdeki Hayvan

şaha kalktı atım

dört nala koşmaya

pençe attı dişi kaplan

yan bakan düşmana

içimdeki hayvan

uyandı kör uykulardan

kaplumbağamın 

kabuğundayım kimi zaman

ölü hafızasıyla bir balığın 

soluğundayım bazan

mırıl mırıl bir kedinin

koynundayım zaman zaman

içimdeki hayvan

uyandırdı gaflet uykularından

Balcan Balık

Sinop’un yöresel yemeğiymiş balcan balık, arkadaşımdan aldığım tarifi hemen denedim. Lezzetli ve kolay bir çeşit patlıcan kızartması bu. Siz de deneyin seveceksiniz.
Çok sevdiğim arkadaşım Aysun'a teşekkürlerimle...

İntihar Tadı

Hep yağmur mu dökecek yaşlarını?

Peki ya güneş, o da ağlar mı?

balık

Eski Plak

Eski Plak

Hangimiz zaman zaman eskiye özlem duymayız ki!.. Bazen çocukluğun pembe coşkusu canlanır, bazen de ilk gençliğin çılgın günleri… Tabi, o yılları mutlu geçirme şansına sahip olmuşsanız...

Ben en çok, babamın gramofonunu özlüyorum ilk gençliğimi anınca, siyah plakların tadını ve dinlerken kurduğum hayalleri…  Adamo, Enrico Macias, Joe Dassin, Edit Piaf, Dalida, Mireille Mathieu ve daha nicelerini… Esmeray’ı, Ruhi Su’yu, Cem Karaca’yı…

Özlüyorum o plaklı günleri, dinlediğim şarkıları, türküleri… Aynı tadı alamıyorum bugünkü müziklerde, ben o cızırtılı sesi özlüyorum. Yaşanmış güzelliklere, gençliğe duyulan özlem bu. Anılar defterinde iyi izler bırakmasından  kaynaklanan bir şey belki de. Galiba ben yaşlanıyorum, eskiye özlem biraz da yaş almanın getirisi değil mi ki?!..