Mavi

Mavi kadar çok olsam

Kimileyin açık, gök mavisi

 Karanlık kimileyin, gece mavisi 

Mavi kadar kararsız

Ve de engin olsam

Işık, gök, deniz

Ve de umut kadar mavi

Bulutlar uçsa üstümde

Ve kuşlar...

Balıklar yüzse göğsümde

Deniz mavisi

Mavi gibi coşsam

Coştukça mavi dolsam

Bebek gözleri gibi

Süt mavisi

Kallavi

Bana bir çay demle, şöyle sıcak ve demli

Yanına koyma şeker, gerek yok

İçten bir gülümseme yeter

Balkona kur masayı, denize nazır olsun

Üstüne ılık, sevdalı bir rüzgar...

Güneşin Kirpikleri

Yalan insanın ekmeği, aşı

Sen hiç yalancı bir kuş gördün mü?

Gerçekse ağlar bulutlar

Yalandan akan damla

Yağmuru bile yaralar

Sen hiç susuz deniz gördün mü?

Güneşin sarı kirpikleri var

Isıtacaksa göğü sarar

Tanrı'nın  'ol' dediği ancak

Olur sonsuza kadar

Sen hiç yalancı cennet gördün mü?

Ol Dedi / Şiir

Yaşamanın da günahı mı olur

Gönderildik sorgusuzca

Belki istemezdik hiç amma

Bize soran oldu mu ki

Çare

Bir şarkı yazdım 

Gecenin ıssızlığında

Yazıp yazıp yırttığım sayfalarda

Kıyılarda dolandım

Meleklere sordum kuytularda

Simsiyah aynalara baktım

Tekinsiz ruhlara...

Yok mu bir çare?

Patuli

Kar Tanesi

Patuli’m, patulya’m

Gökten düşerken beyaz kanatlarınla

Meleklerin sıcak sesiyle

 Ve ışığınla, konuş benimle!

İsyan

İsyan

Hey ölüm

Sana meydan okuyorum

Diye bağırdı kadın

Uyuşuk yıldızlara bakıp daldı

Seslendi tanrısına yüzyıllar öteden

Çığlık çığlığa bir susuşla

Seslendi tanrısına

Hangi yıldız benimdi söyle

Neden parlamıyor,bu ne tembel gök böyle

Bulutlar

Ben Mavi

Ben mavi

Fezadan süzüldüm yastığınıza

Umudun, ışığın rengi

Sarı sabrın ikiz kardeşi

Öylesine mavi

İnsan Olmak

İnsan Olmak

 Toprağa düşerken umut

Gök yırtılmış

Şakır şakır akarken mutluluk

Bir bebek gözleriyken huzur

Hain bir el koparır vahşetin dişleriyle

Ana rahminden erkek diye çıkıp da

Adam olamamış bir müsvetteyken dehşet

İnsan olmak ne zormuş meğer