Karmen

Hep pusluydu hava, yağmaktan bıkmamıştı bir türlü... Güneş suratını asmış, sanki sonsuza kadar bir bulutun ardına saklanmıştı. Ne kadar küskün bu hava böyle, arada bir görsek bari kızılımsı ışığı, diyordu Gizem. Sırtlandı koca çantayı, bir elinde şemsiye, düştü yola. Arkadaşı Rüya'nın evi bir sokak ötedeydi, birlikte gideceklerdi, büyük bir sınav vardı bugün. Bir saat içinde kampüste olmalılardı. Rüya hızlı şoför, yetişirlerdi nasıl olsa. Koşar adımlarla Rüya'nın evine vardığında sırılsıklamdı, büyük mavi şemsiyeye rağmen.