Masa da Masaymış Ha... / Edip Cansever

Adam yaşama sevinci içinde

Masaya anahtarlarını koydu

Bakır kaseye çiçekleri koydu

Sütünü yumurtasını koydu

Pencereden gelen ışığı koydu

...

Uykusunu koydu, uyanıklığını koydu

Tokluğunu, açlığını koydu

Masa da masaymış ha...

Bana mısın demedi bu kadar yüke

Bir iki sallandı durdu

Adam ha babam koyuyordu

Edip Cansever'in bu şiiri ses, yapı ve içerik bakımından masa kadar basit bir esasa dayanır ve gücünü de bu basitlikten alır. Eşya ile ruhun bütünlüğü şiire anlam bütünlüğü de katmış olur. Basit, sade ve gerçek...

Affediyorum / Deneme

        Affediyorum

          Nefret yüreğe ağır bir yüktür, ben taşıyamam o yükü. En iyisi evrene havale etmek… Dünden bugüne, canımı yakan, yakıp yıkan, haksızlıklar yapan, yolumu tıkayan, günahıma giren her kim varsa, nefretimi hak eden herkesi affetmeyi seçtim hep. Eş, dost ya da elalem… Çelme takan, emeğimi çalan, yüreğimi acıtan, tökezleten, ruhumu inciten herkesi… Kendim için, affediyorum.

Güve Yeniği

Güve Yeniği

 Vitrinde bir giysi beğenirsin

Günün birinde, kibar camların ardında

Beğenip alırsın denemeden

İşe yarar mı diye düşünmeden

Sonradan anlarsın alıp eve götürünce

Bakarsın ki iki beden küçük

Kağıt Gemi

Bir kağıttan gemim var benim

Engin sularda yüzdürdüğüm

Dalgalandıkça okyanusun

Sularında köpük köpük…

Hırçın rüzgarlarla boğuşturduğum

Kağıttan bir gemim var benim