Yine Akşam...

Yine akşam oldu Ankara'da

Bir deli hüzün çöktü yüreğime 

İç Sesim

benim kırgın çiçeğim

hiç büyümeyen bebek ruhum

korku sardı her yeri

sessiz iç sesim...

Ceset

Cesetimle Başbaşa

Önce gözlerimin değdiği şehirde

Ben şimdi cesedimle baş başayım

Yılgın hayalleri de gömün toprağa

Sonra ellerimin değdiği şehirde

Ben şimdi sessizlikle baş başayım

Beni de gömün toprağa

Şiirlerimi sarın koynuma

Kefen yapın üstüne yaşlı umutların

Gömün beni de, gömün toprağa

Serapsız

Düşleri kovalarken ömür garında

Raylara saplanıp kaldı gece

Yolun menzili belli değil

Şarkılar ritmini yitirmiş

Ve bir de dikenli teller…