Barış

Anka'nın Rüyası

İnanmayı seçiyorum hâlâ, tüm kavgalara inat, umut etmeyi...

Yol bitti, iki adım ötesi boşluk; ama atılacak iki küçük adım bile kalmışsa denemeye değer, umut, neden olmasın? Yeni sayfalar açmak hep birlikte, sararan yapraklara inat,  körlemesine bile olsa, bembeyaz sayfalara merhaba demek, yeniden hayatı solumayı seçmek... Barışla kucaklaşmak, sevgiyle el ele...

Kiraz

              

              Dağların eteklerinde, derme çatma  küçük bir kulübede yaşıyordu Kiraz. Yürüye yürüye yolu yarılamıştı sessizce, yürüyordu zirveye... Vardığında oraya, gidecek bir yer kalmayacaktı artık.  Geriye dönüp bakacak ve bir yıldıza tutunup gidecekti gerçek boşluğa. Şimdilik yaşıyordu, bir dağın eteğindeki nehir kıyısında...

             Sildi süpürdü evini her sabah, bugün de yaşanacak şeyler varmış, ‘ya nasip’  diyerek. Ne umudun elini bıraktı ne de eksik tuttu hayatı sevmeyi. Herkesin ruh ikizi olmazmış, o da yalnız gelenlerdendi, yalnız gidecekti…

Gülmek Bulaşıcıdır / Deneme

               

İnadına Gülmek

           Gülmek bulaşıcıdır, boş verin ağlamayı!.. Gülümseyin ki, yayılsın evrene mutluluk enerjisi. Kahkahalar atın, inadına hem de…