Sevgili Arsız Ölüm / Latife Tekin

" Huvat Aktaş'ın bir gündüz bir gece süren yolculuğu, bir öğle vakti Alacaüvek Köyü ağılının başında son buldu. Bu kez masmavi bir otobüsle çıkagelmişti köye. Otobüs yol boyunca epeyce toz yutmuştu ama yine de güneşin kızgın ışıkları altında ayna gibi parlıyordu." 

Gidesim Var

Gidesim var çok uzaklara

Boşluğa uzun bir yolculuğa...

Gitmek 

Yavru kediyi arkada bırakıp gitmek…

Ne için, kim için belli değil ama

Sadece çekip gitmek…

Zincirleri kırarak ve

Halkaları da boynunda taşıyarak gitmek…

Kiraz

              

              Dağların eteklerinde, derme çatma  küçük bir kulübede yaşıyordu Kiraz. Yürüye yürüye yolu yarılamıştı sessizce, yürüyordu zirveye... Vardığında oraya, gidecek bir yer kalmayacaktı artık.  Geriye dönüp bakacak ve bir yıldıza tutunup gidecekti gerçek boşluğa. Şimdilik yaşıyordu, bir dağın eteğindeki nehir kıyısında...

             Sildi süpürdü evini her sabah, bugün de yaşanacak şeyler varmış, ‘ya nasip’  diyerek. Ne umudun elini bıraktı ne de eksik tuttu hayatı sevmeyi. Herkesin ruh ikizi olmazmış, o da yalnız gelenlerdendi, yalnız gidecekti…