CİRAZ: güven

güven etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Eylül 2019 Pazartesi

Mavim

Anımsıyorum

Ne vardı ortalıkta maviden başka

Sadece bir martı - o da maviyle beslenen -

Gördün mü demiştim kendi kendime

Mavilik de çocukluk gibi

Unutulmayacak hiç.

Edip Cansever

Renklerin şahı, rüyalarımın perisi mavi... Sadece bir renk değil, bir zenginlik aynı zamanda, umudun, yaşama sevincinin, hayalin, sevdanın zengini mavi...

Aman nazar değmesin diye diye her yere taşıdığımız, bunaldıkça başımızı göğe çevirip derin derin soluduğumuz, denizin beyaz köpükleri arasından bakıp en güneşli sabaha gülümsediğimiz mavi...

Mavim benim en derin umudum, hangi renge karıştırırsam karıştırayım, hiç gücenmeyen, hep umut yüklü resimler boyadığım mavi... Güven veren, huzurlu enerjisiyle dinginliğimin sahibi mavi...

Merhabayı esirgeyen herkese uzattığım sevgi çiçeğim mavi, mavim, en güzel rengim, sessizliğimin sesi mavi...

25 Mart 2016 Cuma

Bizim mahalleden bir kız çıktı, düştü yollara. Kucağında et bebek, tek oyuncağı çocukluğunun. Bizim rüyadan bir kız çıktı, vurdu kendini taşlara, hayaller kurdu. Soğuk betonda uykuya daldı, sardı bebeğini çullara. Bilmezdi hayatın oyuncaklarını, hayatı oyun sandı. Bilmezdi insanın insanla oynadığını. Beş taş oynardı o, adam asmaca ve de atlas oyunu... Sanırdı ki dünya kocaman, insanlar sevgi dolu...

Bizim mahalleden çıkan kız, büyüdü. Taşları çalındı eteğinden, et bebeği parçalandı. Bizim mahalleden çıkan kız yoruldu. Güveni sarsıldı derinden, oyunlar kabusu oldu. insanla şeytanın dostluğunu gördü. Yıkıldı, savruldu duvardan duvara. En sevdiklerinin elinden vuruldu. Kaldırıp kaldırıp fırlattı duvara canım dedikleri, adam asmaca oyununda darağacını ipi oldu, boynuna dolandı hayat.

Bizim sokaktan bir kız geçti. Geçti de gitti. Sevemedi buraları, ölümü sevemedi. Sevemedi yalanı, sahte insanları... Oyunlar oyun olmaktan çıktı, ruhlar kirlendi. Bizim alemden bir kız çıktı, geçti gitti...