Bir yer var biliyoruz işte!.. Hepimiz için gidilecek bir yer var ve orası son durak... Adım adım yaklaşıyoruz bak her nefeste... İşte orada, tam da o anda, mümkün olacak her şeyi söylemek ve tüm gölgeler silinecek.
gölge etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
gölge etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2 Haziran 2016 Perşembe
27 Mayıs 2016 Cuma
9 Kasım 2015 Pazartesi
Yıldızım
ışık saçarken gözlerime
çaktıkça kara gökyüzünde
asabi şimşeklerle karardıkça gece
umuda selam çakan bir yıldızım var benim
sabaha uyanan gecenin başında
mavinin turuncuya bulandığı
günün sonunda tazelenen
ruhsuz bulutların gölgesinde
uzaktan bakan bir çoban yıldızım var benim
7 Ağustos 2015 Cuma
Ben Kimim?
Gotik bir dünyadayım şimdi
Kapı mı çalıyor, nedir bu tıkırtı?
Ellerini, gözlerini gördüm karanlığın
Sessiz çığlıklar etrafta
Eşsiz, düşsüz yankılanıyor gece
Siz karanlığa sarılırken
Ben sallanıyorum perde kordonunda
Neredeyim şimdi?
Bilinçaltından fışkıran
Bu irin de neyin nesi?
İçimdeki çılgın karanlık
İnliyor yine, gölgem nerede?
Kara tren geçiyor, perdeme vura vura
Raysız, ayarsız gidiyor
Camlara sinmiş duman
Siyahsız, hayalsiz gidiyor boşluğa
Bir tünelden geçiyor ellerim
Öylesine uzun ve hissiz
Ucu bucağı belirsiz
Bir el değiyor gözlerime ve biri daha
Kapatıveriyor fersiz bakışlarımı
Yoksa
Arkamda biri mi var?
Ecel mi değdi dudaklarıma
Nesin, kimsin sen?
Dirilişim misin
Yeniden hayata
Söyle sen kimsin, kimim ben?
24 Haziran 2015 Çarşamba
Çelişki
Zaman hep umuda gebe
Umutsuz zamanların loşluğunda
Vahşeti insanoğlunun
Gözler önüne serilmiş
Tüm çıplaklığıyla...


