Sessizdi, hüzün kokuyordu elleri. Sırtlanıp hayatı el ele, yola düştüler. Masumdular yıldızlar kadar. Onlar ki, büyük yürekler taşıyarak küçücük bedenlerinde, minik ayaklarıyla yürüdüler kadere. Onlar, yaşam savaşının çocuklarıydılar. Onlar, yetişkinlerin çıkar kavgalarının direnişçileriydiler. Onlar ki, çocuktular. Büyüdüler... Ne yazık ki!..
