Akrostiş

Şiirde, her dizenin ilk harfi yukarıdan aşağıya doğru okununca bir isim çıkacak şekilde düzenlemesi sanatıdır. Anlama değil de söze dayalı olan bu sanat Divan şiirinde de görülmektedir. Halk şiirinde de yine bu yolla yazılıp söylenmiş şiirlere rastlarız. Eski Yunan ve Roma dönemine ait bu söz oyunu sonradan Dünya şiirine yayılmıştır.

"Firkatin yaktı gökteki lambayı

Ağlamaktan kör oldu beyaz bulut

Kahrettikçe  döktü incilerini

İlk bakire, adı umut

Reyhan kokan dağlarda"

Daha çok lirizmi anlatan şiirlerde kullanılan bu söz sanatı, bilmece ve tekerlemeler de de karşımıza çıkar. Eski Yunan ve Roma şiirinden aldığımız akrostişin sanat değeri taşıması, dizelerin şiirselliğine bağlıdır. Zorlama ifadelerle kurulmuş akroştişler şiir değeri taşımaz.

Anima Mundi / Roman

Anima Mundi  (Dünyanın Ruhu)

“Başlangıç boşluktu.”

        Ailesiyle İtalya’da yaşayan Walter edebiyat ve şiir sevdalısıdır. Çevre ve aile baskısı, onu o kadar bunaltır ki, roman yazmak için Roma’ya kaçar. Artık büyük tutkusu için yaşayacaktır. Emekle ve sabırla, kağıda döker hayallerini, düşüncelerini. Güçlüklere katlanır ama yılmaz. Sonunda romanını bitirir ve yayımlatır. Tabi sonuç hayal kırıklığı… Hayat her zaman isteneni vermiyor değil mi? Walter’in romanı doğal olarak büyük bir başarı getirmemiştir ona. Çünkü o, bir ‘ ilk roman’dır, tanınmayan bir yazara aittir ve pek çok roman içinde kaybolup gitmiştir. Bu nedenle de istenilen başarıyı sağlamamıştır Walter’e. Yazarlık serüveni onu geniş bir çevrenin de parçası yapacaktır. Bir hayal kırıklığı daha… O çevreden edindiği kadın arkadaşıyla yaşadığı aşkın hüsranı…

 “Yeniden doğmalısınız.” diyordu Tanrı. “ Yel istediği yerde eser, onun sadece sesini işitirsin ama nerden gelip nereye gittiğini bilemezsin.”