Yakamoz

Sessiz, derin bir bakış aktı suya

Adı sanı yok

Bilinmez hangi dağdan indi hüzün

Bir yanı ışıkken bir yanı boş karanlık

Ardına baktı yalnızlık

Yakamoz aktı suya inceden

Keşkelerin altında 

Derin bir boşluk

Elbet Gün Doğar Yine

çoğaldı akşam

bütün hışmıyla oturdu baş köşeme

sardı ışığın  parıltısını

boğdu koyu gölgelere

akşam çoğaldıkça

dönüşmekte zifiri bir karanlığa

boğarak gündüzün umutlarını

güneşten artan sarı ışığı

mavi suya gömerken 

olsun be!

elbet gün doğar yine..

Düş Bile Olsa

DÜŞ BİLE OLSA

Yakamozu seyre daldım dün gece

Düş mü gerçek mi bilemeden

Kanayan bir yara, kızıl sarı gökyüzünde…

Nasır tutmuş yürekler aynı yöne bakıyor

Birbirini görmeden

Sahile vurmuş deniz kabukları

Çığlık çığlığa martılar…