çoğaldı akşam
bütün hışmıyla oturdu baş köşeme
sardı ışığın parıltısını
boğdu koyu gölgelere
akşam çoğaldıkça
dönüşmekte zifiri bir karanlığa
boğarak gündüzün umutlarını
güneşten artan sarı ışığı
mavi suya gömerken
olsun be!
elbet gün doğar yine..
