Tutsak Güneş / Ayşe Kulin

"Uykularından uyandıramadığımız ne çok insan var."

                                                                                                Antoine de Saint-Exupery

Müdana Etmem Deme

Bazı insanlara minnet duyarız, duymalıyız da. Hatta en çok da en kötü olanlarına... Kör gözümüzü açar onlar, perdeyi kaldırır. Gerçekleri onlar sayesinde duyar, görür ve anlarız. Ne mümkün minnet duymamak!..

Hayatımıza yön vermemizi sağlar onlar. Kimileri iyi, kimileri kötüdür onların ama hayatımızda olmalarının bir amacı vardır, kendileri bilmese de. İşte bu insanlara minnet duyarız, tesadüf değildir karşımıza çıkmaları... Yaşam yolunda ayağımıza takılan çakıl taşlarıdır onlar.

İyi ki kötüler var yoksa hayatımızdaki iyileri görmezden gelebilirdik. Nasıl minnet duymayalım ki! Onlar sayesinde sır perdesi aralandı ruhumuzun, gözümüzdeki sis bulutlarını onlar kaldırdı. Kötüyü göre göre iyinin değerini bilir olduk. Yalanlar duya duya doğruyu daha çok sever olduk. Yüreksizleri göre göre yiğitlerin değerini anlar olduk. Keşke olmasalar diyemeyeceğim zira, biz insanoğlu zararlıya meyilliyiz, onu tatmadan yararlıyı göremeyiz. Hayatımızda yalancı, dolandırıcı, sahtekar, kaypak ve şerefsizler olmasa, hiç karşımıza çıkmamış olsalar nasıl severdik doğruyu, sadakati, sevgiyi, şefkati, mertliği... Acıyı tatmadan mutluluğun kıymetini bilen var mı?!..

Katilime teşekkür ediyorum, öldürerek beni ölümsüz kıldığı için. Teşekkürler tanıdığım, sevdiğim ya da sevmekten vazgeçtiğim herkese.. Onlara minnet borçluyum, tekamülümde bana yardım ettiler bilmeden, belki de istemeden. Hayatıma vizyon kazandıran, yolumu açan herkese minnet duyuyorum. Sadece iyilik yapana değil, zararı dokunana da teşekkür ediyorum, içtenlikle... Onlar sayesinde tanıdım hayatın iki yüzünü, onların yardımıyla gördüm yalanı, kavgayı, ölümü. Yoksa nereden bilecektim, eksik ve cahil kalacaktı saf ruhum. Hepsine teşekkürler... 

Küçük Arı / Roman

Küçük Arı / Roman / Chris Cleave

    “ Çoğu zaman Afrikalı bir kız olacağıma madeni bir İngiliz sterlini olmayı isterim. Herkes geldiğimi görmekten mutlu olurdu.”

    Şaşırtıcı bir istekte bulunan  bir kız çocuğu Küçük Arı. On dört yaşında Nijeryalı bir göçmen, İngiltere’de bir sürgün ve yıllar sonra, acıyı en ağırından tatmış bir kadın Küçük Arı.

     Hikaye, İngiliz sterlini üzerinden başlar. Oldukça temiz kalpli ve bir o kadar da akıllıdır kahramanımız. İnandırıcı, büyüleyici, sarsıcı ve şaşırtıcı bir öykünün içinde kendisiyle birlikte olayların tüm tanıklarını anlatır. Yer yer hüzünlendirirken yer yer de güldürür bizi.