Cehenneme Kurulan Kamp / Ayhan Kırdar

"Ben iki elimde iki hançer

Kıpkızıl günahlar örmüşüm"

Kimi şiirlerinde Bedri Rahmi Eyüpoğlu, kimilerinde de Attila İlhan tadı aldığım şair Ayhan Kırdar. Onun Cehenneme Kurulan Kamp şiiriyle 80'li yıllarda tanışmıştım. Yaklaşık 35 yıl sonra tesadüfen yeniden karşıma çıkan bu şiirden o yıllarda ne kadar etkilendiğimi hatırladım. Bugün yine okudum aynı keyifle ama bu kez daha yetkin bir okumaydı bu. Şiirden aldığım duygu ve sezgileri de paylaşmak istedim. 

Şair Olmak

Şair Olmanın 5 Altın Kuralı

1.       Öncelikle şiir sevdalısı olacaksın arkadaş!

2.       Tabi, okumayı da yazmayı da seveceksin,

3.       En iyi dostun kalemin olacak,

4.       Büyük şairleri bileceksin,

5.       Ama en önemlisi, felek tekme tokat girişecek, defalarca...  

Bazen bir dost, bazen de düşman eliyle kafana kafana inecek darbeler. Kimi zaman can'dan kimileyin de canandan usandıracak seni, toprağından olup diyarı gurbete düşeceksin, 'hasretinden prangalar eskiteceksin' kimi zaman da... Bunlar olmadan şair olunmuyor arkadaş! Yok öyle pamuklar içinde, el bebek gül bebek, şımartıla şımartıla şair olmak… 

En azından bir kere, temiz bir dayak yemelisin felekten. Sonra açıp bir Hasan Hüseyin okumadan, bir Nazım sevdalısı olmadan, Hayyam’ı tanımadan, bir Neyzen dinlemeden, Orhan Veli’yi, Özdemir Asaf’ı, daha nicelerini sevmeden, Can Baba’yla uyuyup Sabahattin Ali’yle uyanmadan şair olunur mu hiç?