Afilli

İflah olmam ben, bilmez kimse niye?

Dönüp şair diyorlar küskün yüreğime

Kim demiş afilli sözlerle

Çile çektikçe kalem dile gelir diye?

Şair miyim bilmem ki, ben

Evrenin kalemiyim sadece

Eller 2

Kağıt ve Kalem

Kağıt kaleme seslendi:

“Şehrin ıssız koğuşunda

gürültülü bir sancı var.”

Ah hüzünlü sardunyam!

Yine eş’siz düştün toprağa

Tohum verecekti yavru ağzın

Tomurcuk sardunyam ah!

Yine susuz düştün toprağa...